W przypadku pracownika zatrudnionego po 31 grudnia 2018 r. obowiązuje skrócony okres archiwizacji dokumentacji pracowniczej. Oznacza to, że akta osobowe oraz pozostałe dokumenty związane ze stosunkiem pracy (np. umowy, wnioski urlopowe, dokumenty płacowe) należy przechowywać przez 10 lat.
Kluczowe jest także prawidłowe liczenie terminu: 10 lat liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym stosunek pracy uległ rozwiązaniu lub wygasł. Przykładowo, jeśli umowa ustała w 2025 r., to bieg terminu rozpoczyna się od 31.12.2025, a dokumentację przechowuje się do końca 2035 r.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 5 lat – to okres zbyt krótki; nie zapewnia spełnienia obowiązku przechowywania dokumentacji pracowniczej dla zatrudnionych po 2018 r.
- 50 lat – taki okres dotyczy innych sytuacji (zależnych od dat zatrudnienia oraz spełnienia dodatkowych warunków), a nie pracowników zatrudnionych po 31.12.2018 r.
- inny okres – w tej, jasno wskazanej w pytaniu sytuacji, przepisy przewidują konkretnie 10 lat, więc wybór "inny" oznacza brak znajomości właściwej reguły.
Na egzaminie zwracaj uwagę na datę nawiązania stosunku pracy oraz na sformułowanie "od końca roku kalendarzowego" – to częsta pułapka prowadząca do błędnego liczenia terminów.
