Aktywa trwałe obejmują te składniki majątku, które jednostka przeznacza do wykorzystania w okresie dłuższym niż krótki horyzont operacyjny (w praktyce często przyjmuje się kryterium ponad 12 miesięcy). W ujęciu bilansowym ta grupa ma pokazywać zasoby, które nie są "spieniężane" w ramach typowego cyklu operacyjnego, lecz służą działalności w dłuższym okresie.
Do aktywów trwałych zalicza się w szczególności:
- wartości niematerialne i prawne (np. prawa, licencje, oprogramowanie ujmowane jako składnik majątku),
- rzeczowy majątek trwały (np. środki trwałe wykorzystywane w działalności),
- należności długoterminowe (czyli takie, których termin realizacji przypada w dłuższym horyzoncie),
- inwestycje długoterminowe (utrzymywane z zamiarem długoterminowym).
Odpowiedzi zawierające zapasy są błędne, ponieważ zapasy z definicji funkcjonują w bieżącym obrocie (sprzedaż, zużycie w produkcji) i klasyfikuje się je jako aktywa obrotowe. Podobnie pozycje wskazane jako krótkoterminowe (należności krótkoterminowe, inwestycje krótkoterminowe) należą do aktywów obrotowych, bo ich rozliczenie/realizacja następuje w krótkim czasie.
W nauce do egzaminu warto ćwiczyć szybkie rozpoznawanie "słów-kluczy" w odpowiedziach: wyrażenia "krótkoterminowe" oraz "zapasy" zwykle wskazują na aktywa obrotowe, natomiast "długoterminowe" w połączeniu z należnościami lub inwestycjami typowo kieruje do aktywów trwałych.
