Badanie ciągłości żył przewodu polega na sprawdzeniu, czy między dwoma końcami tej samej żyły istnieje połączenie elektryczne, czyli czy nie ma przerwy. W praktyce oznacza to, że zmierzona rezystancja powinna być bardzo mała (dla krótkich odcinków przewodów zwykle bliska zeru w porównaniu z zakresem miernika).
Do takiego pomiaru stosuje się omomierz (najczęściej jako funkcję multimetru). Miernik w trybie rezystancji podaje niewielkie napięcie z własnego źródła (baterii) i na podstawie prądu wyznacza rezystancję. W wielu multimetr ach dostępny jest też test ciągłości z sygnalizacją dźwiękową, który wprost informuje, że opór jest na tyle niski, iż obwód można uznać za ciągły.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Woltomierz służy do pomiaru napięcia między punktami obwodu. Sam fakt, że można zmierzyć jakieś napięcie, nie jest testem ciągłości żyły przewodu; dodatkowo pomiar woltomierzem nie wykrywa wprost przerwy bez odpowiedniego zasilenia i układu odniesienia.
- Galwanometr jest przyrządem wskazówkowym reagującym na przepływ prądu (historycznie stosowanym jako czuły wskaźnik). Nie jest podstawowym, właściwym przyrządem do pomiaru rezystancji/ciągłości żył w typowych zadaniach instalacyjnych.
- Częstościomierz mierzy częstotliwość sygnału okresowego. Ciągłość przewodu nie jest wielkością częstotliwościową, więc ten przyrząd nie odpowiada na pytanie, czy żyła jest przerwana.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawiają się słowa "ciągłość", "przerwa w przewodzie", "czy jest połączenie" lub "sprawdzenie żyły", myśl o pomiarze rezystancji (omomierz) albo funkcji testu ciągłości w multimetrze.
