Do badania stopnia zaawansowania cellulitu wykorzystuje się folię termograficzną, ponieważ jest to prosta forma termografii – metody polegającej na obserwacji rozkładu temperatury na powierzchni skóry. Folia zawiera kryształy ciekłe reagujące na ciepło: zmieniają barwę w zależności od temperatury, dzięki czemu można zobaczyć niejednorodny "wzór termiczny" typowy dla obszarów dotkniętych cellulitem.
W cellulicie dochodzi m.in. do zaburzeń mikrokrążenia, obrzęku i zmian w metabolizmie tkanki tłuszczowej. To może powodować powstawanie stref cieplejszych i chłodniejszych. Termografia (w tym folia termograficzna) nie jest leczeniem – jest metodą oceny i monitorowania, przydatną przed terapią oraz w trakcie porównywania efektów serii zabiegów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Dermatoskop." Służy do oglądania zmian skórnych w powiększeniu i z odpowiednim oświetleniem (np. przy ocenie znamion). Nie ocenia rozkładu temperatur ani struktur tkanki podskórnej typowych dla cellulitu.
- "Lampa Wooda." To badanie w promieniowaniu UV, wykorzystywane głównie do oceny zaburzeń pigmentacji oraz niektórych infekcji bakteryjnych i grzybiczych. Nie jest narzędziem do oceny stopnia cellulitu.
- "Korneometr." Mierzy poziom nawilżenia warstwy rogowej naskórka metodą pojemnościową. Jest przydatny w diagnostyce skóry suchej/odwodnionej, ale nie w ocenie zaawansowania cellulitu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy stopnia cellulitu, szukaj metod, które pokazują niejednorodność w obrębie tkanek (np. wzór termiczny), a nie metod typowo "powierzchownych" dla naskórka, pigmentu czy pojedynczych zmian skórnych.
