W głośniku dynamicznym źródłem pola magnetycznego jest magnes stały. W szczelinie tego pola pracuje cewka z prądem sygnału audio; siła elektrodynamiczna porusza cewkę i membranę. Skoro pole ma być obecne cały czas, materiał magnesu musi zachowywać namagnesowanie bez zewnętrznego wzbudzenia.
Takie własności mają ferromagnetyki twarde: cechują się dużą koercją (trudno je rozmagnesować) oraz istotną remanencją. Dlatego stosuje się je na magnesy trwałe (np. ferrytowe, neodymowe). Odpowiedź "ferromagnetyka twardego." jest poprawna, bo gwarantuje stabilne pole w czasie eksploatacji głośnika.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "ferromagnetyka miękkiego." – materiały miękkie mają małą koercję: łatwo się magnesują, ale też łatwo tracą namagnesowanie. Są świetne jako elementy obwodu magnetycznego (jarzmo, nabiegunnik/rdzeń), bo dobrze przewodzą strumień, lecz nie są właściwym materiałem na magnes stały.
- "materiału diamagnetycznego." – diamagnetyki są słabo odpychane przez pole i nie tworzą trwałego, silnego pola; nie nadają się na magnes stały w głośniku.
- "materiału paramagnetycznego." – paramagnetyki są słabo przyciągane przez pole, ale nie utrzymują trwałego namagnesowania jak ferromagnetyki twarde, więc nie spełnią roli stałego magnesu.
Wskazówka egzaminacyjna: odpowiedz sobie na pytanie, czy dany element ma być źródłem pola (wtedy wybierasz materiał "twardy"), czy ma tylko prowadzić i skupiać strumień (wtedy typowo stosuje się "miękki").
