W sadzie dobór narzędzia zależy przede wszystkim od średnicy ciętego drewna i tego, czy tniemy pędy miękkie, czy zdrewniałe gałęzie i konary. Gdy mowa o grubych konarach, standardowym narzędziem jest piła ręczna do drewna, potocznie nazywana "lisi ogon". Taki typ piły ma uzębienie przystosowane do pracy w drewnie i pozwala wykonać cięcie na większym przekroju bez nadmiernego zgniatania tkanek.
Odpowiedź "piły "lisi ogon"" jest właściwa, ponieważ piła umożliwia sprawne przecięcie konaru o dużej średnicy i jest typowym narzędziem używanym przy cięciach pielęgnacyjnych, sanitarnych lub korekcyjnych w starszych partiach korony.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z praktycznych powodów:
- "nożyce elektryczne" kojarzą się z większą siłą, ale w sadzie nie są podstawowym narzędziem do grubych konarów; zwykle służą do żywopłotów lub cieńszych przyrostów, a ich geometria pracy nie jest typowa dla cięcia dużych gałęzi.
- "sekator dwuręczny" ma większe przełożenie i tnie grubsze gałęzie niż sekator jednoręczny, ale nadal ma ograniczenie średnicy; przy konarach o dużym przekroju będzie nieefektywny lub może uszkadzać drewno przez zgniatanie.
- "sekator jednoręczny" przeznaczony jest głównie do pędów i cienkich gałązek; użycie go do konarów jest praktycznie niemożliwe albo prowadzi do złej jakości cięcia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się słowo "konar" i dodatkowo "gruby", najczęściej oznacza to potrzebę użycia piły. Sekatory wybiera się wtedy, gdy mowa o pędach lub gałęziach cienkich/średnich.
