Czynniki fizyczne w środowisku pracy to takie oddziaływania, które wynikają z parametrów fizycznych otoczenia lub emisji energii i mogą powodować niekorzystne skutki zdrowotne (ostre lub przewlekłe). Typowe przykłady to: hałas, wibracje, promieniowanie (np. optyczne lub jonizujące – zależnie od stanowiska), oświetlenie (zbyt małe, olśnienie, migotanie) oraz mikroklimat (temperatura, wilgotność, ruch powietrza).
Odpowiedź "hałas, mikroklimat, promieniowanie, wibracje, oświetlenie." jest poprawna, bo zawiera wyłącznie klasyczne czynniki fizyczne, które opisuje się i ocenia m.in. poprzez pomiary (natężenie dźwięku, drgania, parametry mikroklimatu, natężenie oświetlenia, poziomy promieniowania).
Pozostałe zestawy są błędne, ponieważ mieszają różne grupy zagrożeń:
- "obciążenie fizyczne statyczne i dynamiczne, alkohole, pyły." – obciążenie może dotyczyć ergonomii/psychofizycznych wymagań pracy, natomiast alkohole i pyły są zwykle klasyfikowane jako czynniki chemiczne (substancje/pyły w powietrzu).
- "szkodliwe związki toksyczne, bakterie, stres, monotonia pracy." – związki toksyczne to czynniki chemiczne, bakterie to biologiczne, a stres i monotonia należą do obszaru psychospołecznego.
- "napięcie w obwodzie elektrycznym, czynniki mutagenne, grzyby." – napięcie wiąże się z zagrożeniem elektrycznym, jednak w tej liście występują też czynniki mutagenne (często omawiane w kontekście chemicznym/rakotwórczym) oraz grzyby (biologiczne), więc zestaw nie spełnia kryterium "czynniki fizyczne".
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: fizyczne to głównie energia i parametry środowiska (dźwięk, drgania, światło, promieniowanie, temperatura), a chemiczne i biologiczne to substancje i organizmy, natomiast psychospołeczne to organizacja pracy i obciążenia psychiczne.
