Czynniki występujące w środowisku pracy klasyfikuje się m.in. na fizyczne, chemiczne, biologiczne oraz psychofizyczne. Taki podział pomaga właściwie rozpoznawać zagrożenia, dobierać środki zapobiegawcze i prowadzić ocenę ryzyka zawodowego.
"Prąd elektryczny" jest czynnikiem fizycznym, ponieważ jego oddziaływanie wynika z obecności energii elektrycznej (np. możliwość porażenia, oparzeń, urazów wtórnych). Do tej samej grupy (fizycznej) w praktyce zalicza się też m.in. hałas, drgania czy promieniowanie, czyli zjawiska o charakterze energetycznym lub związane z właściwościami fizycznymi środowiska pracy.
"Grzyby i pasożyty" nie są czynnikiem fizycznym, lecz biologicznym – zagrożenie wynika z obecności organizmów żywych lub ich form (np. zarodników) i możliwych skutków zdrowotnych (zakażenia, zatrucia biologiczne, reakcje alergiczne o podłożu biologicznym).
"Substancje uczulające" to typowy przykład czynnika chemicznego. Klasyfikacja zależy tu od natury czynnika (substancja/ mieszanina) i drogi narażenia (wdychanie, kontakt ze skórą), a nie od tego, że skutek może być odczuwany jako problem "ogólny" czy "środowiskowy".
"Przeciążenie percepcyjne" odnosi się do obciążenia związanego ze sposobem wykonywania pracy (nadmiar bodźców, konieczność stałej uwagi, szybkie tempo informacji). To obszar psychofizyczny, a nie fizyczny w rozumieniu czynników energetycznych. Częsty błąd polega na utożsamianiu "bodźców" z fizyką; w BHP liczy się jednak źródło zagrożenia i mechanizm obciążenia.
- Fizyczne: energia/zjawiska fizyczne (np. elektryczność).
- Biologiczne: mikroorganizmy i pasożyty.
- Chemiczne: substancje, w tym uczulające.
- Psychofizyczne: obciążenia wynikające z organizacji i sposobu pracy.
