Pytanie dotyczy rozróżnienia między czynnościami bankowymi wykonywanymi wyłącznie przez banki a czynnościami bankowymi sensu largo, czyli takimi, które mogą być wykonywane także przez podmioty nieposiadające statusu banku (np. w określonych modelach rynku finansowego i usług płatniczych).
Odpowiedź "wydawanie kart płatniczych" pasuje do ujęcia sensu largo, ponieważ karty płatnicze funkcjonują na rynku usług płatniczych, gdzie mogą działać również podmioty inne niż banki (np. dostawcy usług płatniczych). Kluczowy jest tu test: czy dana czynność musi być wykonywana przez bank, czy może wystąpić także u podmiotu niebankowego.
Dlaczego pozostałe propozycje nie są właściwe w tym ujęciu:
- "udzielanie kredytów" – to czynność silnie kojarzona z podstawową działalnością bankową. W praktyce egzaminacyjnej jest traktowana jako typowa czynność banku, a nie przykład sensu largo w rozumieniu "dostępne także dla niebanków".
- "otwieranie i potwierdzanie akredytyw" – akredytywa jest klasycznym instrumentem rozliczeń handlowych obsługiwanym w bankowości (zwłaszcza w obrocie międzynarodowym). W pytaniu jest to dystraktor mający sprawdzić, czy zdający nie wybierze mechanicznie "czegoś z płatności", nie analizując kategorii.
- "przyjmowanie wkładów pieniężnych płatnych na żądanie" – przyjmowanie depozytów na żądanie jest typowo wiązane z działalnością bankową i bezpieczeństwem systemu finansowego. To przykład czynności utożsamianej z bankiem, a nie z szerokim katalogiem usług możliwych poza bankami.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o sensu largo warto szukać odpowiedzi związanych z rynkiem usług płatniczych i usługami, które mogą mieć wykonawcę niebankowego. Natomiast depozyty na żądanie i klasyczne kredyty częściej pełnią rolę "bankowych" dystraktorów.
