Wnętrze o niskiej intensywności światła (np. oddalone od okna, z ekspozycją północną, w głębi pomieszczenia) wymaga doboru roślin, które:
- dobrze znoszą światło rozproszone i okresowe niedobory światła,
- utrzymują walory dekoracyjne głównie dzięki liściom, a nie wymagają silnego słońca do obfitego kwitnienia,
- nie ulegają łatwo poparzeniom ani gwałtownemu wyciąganiu się przy typowych warunkach mieszkaniowych.
Odpowiedź "Dracaena marginata, Philodendron scandens." jest właściwa, ponieważ oba te gatunki są powszechnie zaliczane do roślin pokojowych tolerujących słabsze doświetlenie. W praktyce florystycznej i wnętrzarskiej są często stosowane jako zieleń trwała, odporna i łatwa w pielęgnacji w pomieszczeniach.
Pozostałe pary są mniej trafne dla niskiego natężenia światła:
- "Euphorbia milii, Pteris cretica." – mieszanka gatunków o odmiennych wymaganiach; dodatkowo rośliny kwitnące (jak wilczomlecz) zwykle potrzebują jaśniejszego stanowiska, aby utrzymać kwitnienie i zwarty pokrój.
- "Kalanchoe blossfeldiana, Stephanotis floribunda." – to rośliny cenione za kwitnienie, które w warunkach słabego światła najczęściej kwitną słabiej, wydłużają pędy i tracą dekoracyjność.
- "Bougairwillea glabra, Saintpaulia ionantha." – bugenwilla jest typowo światłolubna i w cieniu będzie się osłabiać; sępolia lepiej czuje się w świetle rozproszonym, ale para jako całość nie odpowiada warunkom niskiej intensywności światła.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się rośliny "typowo kwitnące" lub znane z uprawy na silnie nasłonecznionych stanowiskach, zwykle nie będą najlepszym wyborem do pomieszczeń słabo doświetlonych. W takich warunkach lepiej sprawdzają się rośliny ozdobne z liści, tolerujące półcień.
