Demontaż nitu drążonego (rurowego) wykonuje się w praktyce przez usunięcie materiału nitu metodą skrawania. Najczęściej polega to na takim przewierceniu/rozwierceniu łba, aby łeb odpadł, a następnie aby korpus nitu przestał dociskać elementy. Z tego powodu poprawnym wyborem jest odpowiedź "wiertła", bo to wiertło realizuje podstawową operację: wiercenie w materiale nitu.
Odpowiedź "wybijaka" bywa myląca, bo wybijakiem usuwa się zwykle elementy, które mają co "wyjść" z otworu pod wpływem uderzeń (np. sworznie, kołki, trzpienie). W przypadku wielu nitów drążonych nie ma wygodnego elementu do wybicia bez wcześniejszego osłabienia lub usunięcia łba, a uderzenia mogą też zdeformować otwór lub uszkodzić łączone części.
Odpowiedź "przecinaka" jest nieprawidłowa, ponieważ przecinak służy do cięcia i rozkuwania materiału uderzeniowo. Taki sposób jest mniej kontrolowany: zwiększa ryzyko naruszenia krawędzi, zadziorów oraz powiększenia lub rozkalibrowania otworu, co pogarsza warunki późniejszego montażu.
Odpowiedź "rozwiertaka" również nie jest właściwa jako podstawowe narzędzie demontażu. Rozwiertak służy głównie do dokładnego wykańczania i nadawania wymiaru otworowi po wcześniejszym wierceniu. Może być używany pomocniczo, ale typowo nie zastępuje wiertła w operacji usunięcia nitu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy usunięcia nitu, najpierw pomyśl, czy trzeba go "wybić", czy raczej usunąć materiał z łba/rdzenia. Dla nitów (zwłaszcza bez trzpienia do wybicia) najczęściej prowadzi to do wyboru narzędzia skrawającego.
