W doborze technologii drążenia kluczowe są dwa parametry podane w pytaniu: wytrzymałość skał na ściskanie oraz przekrój poprzeczny wyrobiska. Wytrzymałość rzędu 75 MPa oznacza warunki od średnio twardych do twardych, czyli takie, w których narzędzie urabiające musi przenosić większe obciążenia, a napęd i konstrukcja maszyny powinny zapewniać rezerwę mocy i odpowiednią sztywność.
Odpowiedź "kombajnowy z użyciem AM-85" jest zgodna z ogólną zasadą doboru: trudniejsze urabianie (wyższe MPa) i większy przekrój wymagają mocniejszego kombajnu. W praktyce oznaczenie modelu (np. AM-85 vs AM-50) zwykle koreluje z klasą/mocą i zdolnością do pracy w cięższych warunkach. Przy przekroju 20 m² istotna jest też wydajność i stabilność pracy, bo wyrobisko komorowe średniej wielkości generuje większą ilość urobku i wymaga płynnego cyklu robót.
Dlaczego pozostałe propozycje są mniej trafne?
- "kombajnowy z użyciem AM-50" sugeruje zastosowanie lżejszego/słabszego kombajnu. W skałach o większej wytrzymałości może to prowadzić do spadku postępu, przeciążeń, szybszego zużycia narzędzi urabiających i przestojów.
- "konwencjonalny przy użyciu MW" (odstrzałowy) bywa skuteczny w bardzo twardych skałach i w specyficznych warunkach, ale wiąże się z cyklem: wiercenie–ładowanie–odstrzał–wietrzenie–odstawienie urobku. Dla warunków, w których możliwe jest urabianie mechaniczne, metoda konwencjonalna może obniżać ciągłość robót i wymaga dodatkowych przerw technologicznych.
- "zwykły przy użyciu młotków mechanicznych" jest typowy raczej dla mniejszych przekrojów i skał miękkich, gdzie ręczne/mechaniczne młotkowanie ma sens wydajnościowy. Przy 20 m² i 75 MPa byłoby to zwykle zbyt mało efektywne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się jednocześnie wysokie MPa i większy przekrój, to szukaj odpowiedzi, która zapewnia największą zdolność urabiania i stabilność pracy (mocniejszy kombajn), a metody odstrzałowe traktuj jako alternatywę głównie wtedy, gdy urabianie mechaniczne jest nieopłacalne lub niemożliwe.
