W diagnostyce technicznej maszyn i urządzeń chodzi o ocenę stanu technicznego na podstawie cech, które wynikają bezpośrednio z pracy elementów i ich zużycia. Dlatego do typowych elementów diagnostyki zalicza się metody, które badają obiekt "na nim samym": przez pomiary, oględziny albo proste próby funkcjonalne.
Odpowiedź "hałasu i drgań" jest właściwym przykładem diagnostyki, ponieważ zmiany poziomu hałasu i widma drgań często wskazują na niewyważenie, rozosiowanie, luzy, uszkodzenia łożysk czy niewłaściwe smarowanie. To są sygnały fizyczne związane ze stanem technicznym.
Odpowiedź "stanu powierzchni" również należy do diagnostyki: oględziny pozwalają wykryć pęknięcia, wżery, zatarcia, korozję, odkształcenia lub ślady przegrzania. W praktyce obsługi i prostych przeglądów jest to jedna z podstawowych metod oceny.
Odpowiedź "szczelności" to także element diagnostyki, bo nieszczelności powodują spadek ciśnienia, ubytki medium, pogorszenie pracy układu i ryzyko awarii. Kontrola szczelności jest typową czynnością w układach pneumatycznych i hydraulicznych.
Natomiast "liczba wyłączeń maszyny" opisuje raczej historię eksploatacji (jak często maszyna była zatrzymywana, np. z powodu awarii, zabezpieczeń lub organizacji pracy). Taka informacja może być użyteczna w utrzymaniu ruchu, ale nie jest bezpośrednim badaniem diagnostycznym stanu elementów. W tym pytaniu właśnie to rozróżnienie jest sprawdzane: pomiary i oględziny vs wskaźniki eksploatacyjne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się "liczba", "częstotliwość zdarzeń", "statystyka", to często jest to wskaźnik eksploatacyjny. Diagnostyka częściej opiera się na parametrach fizycznych (drgania, hałas, temperatura, szczelność) lub obserwowalnych cechach (stan powierzchni).
