Ewidencja zużycia środków trwałych w rachunkowości opiera się na rozdzieleniu dwóch perspektyw:
- perspektywy wyniku finansowego – czyli ujęcia kosztu okresu,
- perspektywy bilansowej – czyli wykazania skumulowanych odpisów zmniejszających wartość środka trwałego.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Amortyzacja i Umorzenie środków trwałych". Konto "Amortyzacja" pełni rolę konta kosztowego: pokazuje, jaka część wartości środka trwałego została zaliczona w koszty danego okresu. Konto "Umorzenie środków trwałych" to konto korygujące (przeciwstawne) do konta środka trwałego – gromadzi sumę dotychczasowych odpisów, co pozwala ustalić wartość netto w bilansie.
Pozostałe propozycje są mylące z typowych powodów egzaminacyjnych:
- "Amortyzacja i Rozliczenie kosztów" – "Rozliczenie kosztów" może występować w niektórych rozwiązaniach ewidencyjnych do przenoszenia/rozliczania kosztów według miejsc powstawania lub rodzajów, ale nie zastępuje konta umorzenia i nie pokazuje skumulowanej amortyzacji środka trwałego.
- "Amortyzacja i Środki trwałe" – konto "Środki trwałe" służy do ewidencji wartości początkowej (zwiększeń/zmniejszeń stanu). Zestawienie go z amortyzacją nie daje standardowego ujęcia skumulowanego umorzenia; w praktyce do amortyzacji potrzebne jest konto umorzenia.
- "Umorzenie środków trwałych i Środki trwałe" – te konta dotyczą bilansu (wartość brutto i korekta), ale brakuje tu konta kosztowego, na którym pokazuje się koszt amortyzacji wpływający na wynik finansowy.
Wskazówka do nauki: amortyzacja = koszt, a umorzenie = suma dotychczasowych odpisów. Jeśli w odpowiedzi brakuje jednego z tych dwóch elementów, ewidencja jest niepełna.