Powierzchnia sferyczna (kulista) ma zmienną normalną w każdym punkcie i wymaga takiego narzędzia, które pozwoli kształtować ciągłą krzywiznę. W praktyce oznacza to dobór frezu, którego część robocza (kształt i promień) umożliwia prowadzenie obróbki po łuku, bez pozostawiania charakterystycznych "schodków" typowych dla narzędzi przeznaczonych głównie do płaszczyzn.
Odpowiedź "D" jest poprawna, ponieważ w komplecie rysunków wskazuje frez przeznaczony do obróbki powierzchni o krzywiźnie sferycznej (narzędzie o odpowiednim profilu/zaokrągleniu części roboczej). Taki dobór jest spójny z zasadą: geometria narzędzia musi odpowiadać geometrii obrabianej powierzchni.
- Odpowiedź "A" jest nieprawidłowa, jeśli przedstawia frez typowo do płaszczyzn lub krawędzi (np. o prostych krawędziach roboczych). Taki frez nie odtwarza sfery w sposób kontrolowany i zwiększa ryzyko błędów kształtu.
- Odpowiedź "B" jest nieprawidłowa, jeżeli narzędzie jest przeznaczone do innych profili (np. rowków/kształtów walcowych). Powierzchnia walcowa i sferyczna to różne krzywizny, więc narzędzie dobrane pod walec nie zapewni właściwej sfery.
- Odpowiedź "C" jest nieprawidłowa, gdy pokazuje frez o geometrii nieprzystosowanej do krzywizn (np. do fazowania lub obróbki krawędzi). Wtedy narzędzie może poprawnie obrabiać fragmenty, ale nie zapewni jednolitej krzywizny na całej powierzchni.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach "narzędzie do powierzchni sferycznej" najpierw identyfikuj kształt części roboczej (profil/zaokrąglenie), a dopiero potem materiał. Materiał (szkło) wpływa na parametry i technologię, ale klucz do wyboru w tym pytaniu stanowi geometria.
