"Lata obfitego owocowania" (często nazywane latami nasiennymi) to lata, w których dany gatunek wytwarza wyjątkowo dużo owoców i nasion w porównaniu z latami przeciętnymi lub słabymi. W gospodarce leśnej ma to duże znaczenie, bo wpływa na:
- możliwości pozyskania nasion do szkółek i odnowień,
- prawdopodobieństwo skutecznego odnowienia naturalnego,
- planowanie terminów zabiegów hodowlanych i cięć.
Odpowiedź "buk zwyczajny i dąb szypułkowy" jest uznana za poprawną w tym ujęciu, że oba gatunki mogą mieć silnie zmienny urodzaj, a lata naprawdę obfitego owocowania nie należą do corocznych i są traktowane jako relatywnie rzadkie w porównaniu z gatunkami, które w praktyce częściej wydają duże ilości nasion.
Pozostałe pary stanowią typowe dystraktory oparte na skojarzeniach:
- "Sosna pospolita i górska" – łatwo wybrać przez powszechność sosny i widoczne szyszki, ale sama obserwacja szyszek nie przesądza o tym, że lata obfitego urodzaju są "najrzadsze".
- "Jodła pospolita i modrzew europejski" – oba gatunki mają własną dynamikę kwitnienia i urodzaju, jednak zestawienie ich jako "najrzadszych" może wynikać z mylenia trudności pozyskania nasion (logistyka, dostęp) z biologiczną częstotliwością lat obfitych.
- "Brzoza brodawkowata i lipa drobnolistna" – brzoza wytwarza liczne drobne nasiona, co może sugerować częste obfite owocowanie; dobór tej pary bywa efektem uproszczenia "dużo nasion = rzadkość lat urodzaju nie ma znaczenia".
Na egzaminie warto pamiętać, że pytanie dotyczy częstotliwości lat obfitych w skali wieloletniej, a nie tego, czy w danym roku "widać owoce". Pomocne jest łączenie wiedzy o urodzaju z praktyką nasiennictwa (kiedy realnie organizuje się zbiory i jak często trafiają się lata wybitne).
