Gaz palny to taki, który może ulegać spalaniu (reakcji utleniania) i w sprzyjających warunkach tworzyć z powietrzem mieszaninę palną lub wybuchową. W praktyce przemysłowej i górniczej szczególnie istotne są gazy, które mogą stać się źródłem pożaru lub wybuchu.
Odpowiedź "metan i wodór" jest poprawna, ponieważ oba te gazy są typowymi paliwami gazowymi. Metan (CH4) jest węglowodorem, który spala się do CO2 i H2O. Wodór (H2) również łatwo ulega spalaniu do wody. Z tego powodu w środowiskach, gdzie mogą się pojawić, stosuje się m.in. monitoring stężeń oraz działania ograniczające możliwość zapłonu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "azot i metan" – metan jest palny, ale azot (N2) jest gazem zasadniczo niepalnym i często działa jako gaz rozcieńczający/obojętny w kontekście spalania. Para zawiera więc składnik niepalny, a pytanie dotyczy gazów palnych.
- "argon i wodór" – wodór jest palny, natomiast argon (Ar) jest gazem szlachetnym, chemicznie obojętnym i niepalnym w typowych warunkach. Taka odpowiedź miesza gaz palny z obojętnym.
- "hel i metan" – metan jest palny, ale hel (He) jest gazem szlachetnym, niepalnym i obojętnym. Z tego samego powodu nie można uznać, że oba wymienione gazy są palne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się gazy szlachetne (np. hel, argon), to zwykle są one traktowane jako niepalne/inertne. Aby wybrać poprawnie, sprawdź, czy oba gazy w parze mogą się spalać, a nie tylko jeden.