Podział mebli tapicerowanych na jednofunkcyjne i wielofunkcyjne opiera się na tym, czy mebel realizuje tylko jedną funkcję użytkową, czy łączy ich kilka.
"puf i krzesło" to typowe przykłady mebli, których podstawową (i zwykle jedyną) funkcją jest siedzenie lub okazjonalne podparcie nóg. W standardowym rozumieniu nie są to meble przeznaczone do spania ani nie wymagają mechanizmów rozkładania.
Pozostałe pary zawierają meble, które z samej nazwy lub typowego zastosowania kojarzą się z dodatkową funkcją:
- "ława i kanapo-tapczan" — kanapo-tapczan jest meblem łączącym siedzenie z funkcją spania, a więc jest wielofunkcyjny.
- "fotel bujak i wersalkę" — wersalka to mebel powszechnie utożsamiany z funkcją spania, czyli wielofunkcyjny, nawet jeśli bywa używany głównie do siedzenia.
- "łóżko i fotel rozkładany" — fotel rozkładany ma wyraźnie dodatkową funkcję (po rozłożeniu), co wyklucza go z grupy jednofunkcyjnych.
W praktyce tapicerskiej ten podział ma znaczenie, bo meble wielofunkcyjne często mają dodatkowe elementy konstrukcyjne (stelaże, mechanizmy, wzmocnienia), a to wpływa na technologię wykonania i naprawy, dobór materiałów oraz czasochłonność prac.
