W gastronomii często stosuje się podział ryb według zawartości tłuszczu w mięsie: na ryby chude, średniotłuste oraz tłuste. Taki podział pomaga w praktyce kuchennej, bo tłuszcz wpływa na smak, soczystość, podatność na wysuszenie podczas obróbki cieplnej oraz trwałość surowca.
Odpowiedź "łososia i węgorza." jest właściwa, ponieważ oba te gatunki są typowymi przykładami ryb zaliczanych do grupy tłustych. W praktyce kucharskiej oznacza to m.in., że dobrze znoszą pieczenie i grillowanie, mają intensywniejszy smak i są częściej wykorzystywane także do wędzenia.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, ponieważ zawierają gatunki, które zwyczajowo zalicza się do ryb o niższej zawartości tłuszczu:
- "szczupaka i solę." – to gatunki kojarzone raczej z rybami chudymi; wybór może wynikać z mylenia "ryby popularnej" z "rybą tłustą".
- "mintaja i leszcza." – mintaj jest typowym przykładem ryby chudej; zestawienie z innym gatunkiem nie zmienia faktu, że para nie stanowi reprezentatywnej grupy ryb tłustych.
- "dorsza i pstrąga." – dorsz jest powszechnie uznawany za rybę chudą; w tej odpowiedzi łatwo o błąd przez skojarzenie z daniami "bardziej sycącymi", co nie jest kryterium klasyfikacji.
Wskazówka egzaminacyjna: ucz się na przykładach "modelowych" dla każdej grupy. Dla ryb tłustych zapamiętaj kilka najbardziej typowych gatunków wykorzystywanych w kuchni (jak łosoś, węgorz), a następnie porównuj z rybami chudymi, które często występują w podobnych zadaniach.
