Temperatura zapłonu to najniższa temperatura, w której ciecz wydziela pary w ilości umożliwiającej chwilowe zapalenie się mieszaniny par z powietrzem w obecności źródła zapłonu. W praktyce ochrony przeciwpożarowej jest to jeden z podstawowych parametrów do oceny łatwopalności cieczy oraz do ich porządkowania w klasy niebezpieczeństwa pożarowego.
W pytaniu sprawdzana jest znajomość przypisania cieczy do II klasy niebezpieczeństwa pożarowego na podstawie temperatury zapłonu. Odpowiedź "40°C" odpowiada wartości granicznej przyjmowanej w tej klasyfikacji dla II klasy, dlatego jest właściwa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "15°C" oraz "20°C" to wartości niższe, typowe dla cieczy łatwiej zapalnych. W klasyfikacjach opartych o temperaturę zapłonu niższa wartość oznacza zwykle większą skłonność do tworzenia palnych par w warunkach otoczenia, więc takie liczby nie pasują do progu dla II klasy.
- "65°C" to wartość wyższa, charakterystyczna dla cieczy trudniej zapalnych, które wymagają większego nagrzania, aby wytworzyć palne pary; w konsekwencji nie odpowiada progowi przypisanemu do II klasy.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozróżniaj, czy w pytaniu chodzi o wartość graniczną (próg) przypisującą do klasy, czy o przedział. Jeżeli odpowiedzi są pojedynczymi liczbami, zwykle testowana jest właśnie wartość graniczna stosowana do klasyfikacji.
