Intermodalna Jednostka Transportowa (UTI) to taka jednostka, która umożliwia przewóz ładunku z użyciem co najmniej dwóch gałęzi transportu (np. drogowej i kolejowej) bez konieczności przeładowywania samego towaru. Kluczowa jest więc rola "nośnika", który można sprawnie przenieść między środkami transportu, zachowując zawartość bez manipulacji.
W praktyce za najbardziej typowe UTI uznaje się kontenery (np. w standardach ISO) oraz nadwozia wymienne, ponieważ są projektowane właśnie do szybkiego przeładunku i mają cechy standaryzacji ułatwiające obsługę terminalową.
Sporny element może dotyczyć naczep siodłowych. W transporcie kombinowanym spotyka się rozwiązania, w których naczepy są przewożone na platformach kolejowych lub promach (np. w systemach typu Ro-Ro). W takim ujęciu naczepa pełni funkcję jednostki transportowej przenoszonej między gałęziami transportu. Jednocześnie w niektórych definicjach dydaktycznych UTI bywa zawężane do ściśle określonych, standaryzowanych jednostek (kontener/nadwozie wymienne), co może prowadzić do odmiennej kwalifikacji naczep.
Pozostałe odpowiedzi: palety EUR, skrzyniopalety i pakiety służą głównie do konsolidacji i manipulacji ładunkiem jako jednostki ładunkowe. Zwykle nie stanowią samodzielnej intermodalnej jednostki transportowej: aby przewieźć je intermodalnie, umieszcza się je w kontenerze, nadwoziu wymiennym lub na naczepie. Typową pomyłką jest więc utożsamianie "jednostki, na której stoi towar" z UTI.
Na egzaminie warto zwracać uwagę, czy pytanie rozróżnia jednostki ładunkowe (paleta) od jednostek transportowych intermodalnych (kontener/nadwozie wymienne, a czasem także naczepa w transporcie kombinowanym) oraz czy podano, jaką definicję UTI przyjmuje autor zadania.