W rehabilitacji po udarze mózgu kluczowe jest, aby ćwiczenia usprawniające były dobrane indywidualnie do stanu podopiecznego (niedowład, zaburzenia równowagi, spastyczność, ograniczenia krążeniowo-oddechowe, ryzyko upadku). Osobą przygotowaną do profesjonalnej oceny ruchowej i planowania usprawniania jest fizjoterapeuta. To on potrafi ocenić możliwości funkcjonalne, dobrać rodzaj i intensywność aktywności oraz wskazać, jak bezpiecznie wykonywać ćwiczenia w warunkach domowych.
Odpowiedź "Do ratownika medycznego" jest nieprawidłowa, ponieważ ratownik koncentruje się na medycynie ratunkowej i udzielaniu pomocy w stanie zagrożenia zdrowia lub życia. Może rozpoznać stan nagły i wdrożyć działania doraźne, ale nie jest to rola polegająca na planowaniu programu rehabilitacji ruchowej.
Odpowiedź "Do pielęgniarki" nie pasuje do sformułowania pytania o dobór ćwiczeń. Pielęgniarka pełni bardzo ważną rolę w opiece, monitorowaniu stanu, profilaktyce powikłań i edukacji, jednak planowanie usprawniania ruchowego jest typowo domeną fizjoterapii (w praktyce: pielęgniarka może wspierać realizację zaleceń, ale nie zastępuje specjalisty od ćwiczeń).
Odpowiedź "Do logopedy" również jest błędna, bo logopeda zajmuje się przede wszystkim komunikacją oraz często terapią zaburzeń połykania, które po udarze występują często. Nie jest to specjalista od doboru ćwiczeń ogólnousprawniających kończyn i tułowia.
W praktyce opiekun osoby starszej powinien pamiętać: nie należy samodzielnie tworzyć "zestawu ćwiczeń" po udarze. Bezpieczniej jest uzyskać plan od fizjoterapeuty, a następnie pomagać w regularnym wykonywaniu zaleceń, obserwując niepokojące objawy i zgłaszając je odpowiednim specjalistom.
