Źródła energii dzieli się często na konwencjonalne (nieodnawialne) oraz odnawialne. Do konwencjonalnych zalicza się przede wszystkim paliwa kopalne, czyli surowce powstające w długich procesach geologicznych, których zasoby są ograniczone i nie odnawiają się w skali życia człowieka.
Odpowiedź "węgiel" jest poprawna, ponieważ węgiel (kamienny lub brunatny) jest klasycznym paliwem kopalnym wykorzystywanym m.in. w kotłach i ciepłownictwie, a więc stanowi konwencjonalne źródło energii.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do źródeł uznawanych za odnawialne:
- "słońce" – energia promieniowania słonecznego wykorzystywana np. w fotowoltaice i kolektorach, jest odnawialna (dopływ energii jest ciągły w skali ludzkiej).
- "wiatr" – energia kinetyczna wiatru wykorzystywana w turbinach wiatrowych, także jest odnawialna.
- "biogaz" – powstaje w wyniku procesów biologicznych (fermentacja metanowa) z biomasy/odpadów organicznych; w typowej klasyfikacji traktuje się go jako nośnik energii z OZE, bo surowiec może być odnawiany w krótkim cyklu.
W praktyce instalacyjnej (monter sieci i instalacji sanitarnych) taka klasyfikacja ma znaczenie przy doborze źródła ciepła, ocenie wymagań dla kotłowni (spaliny, magazyn paliwa, obsługa) oraz przy porównywaniu kosztów i wpływu na środowisko. Na egzaminie warto zapamiętać: konwencjonalne = paliwa kopalne, a OZE = słońce, wiatr, biomasa/biogaz.
