W kalkulacji imprezy turystycznej ważne jest rozróżnienie kosztów stałych i kosztów zmiennych. Koszty stałe to takie, które w typowym modelu organizacji nie rosną proporcjonalnie wraz z liczbą uczestników (albo rosną skokowo dopiero po przekroczeniu pewnego progu). Często są to koszty rozliczane ryczałtowo za całą grupę lub za całą imprezę.
Dlatego odpowiedź "pilotażu" jest prawidłowa: wynagrodzenie pilota (lub koszt zapewnienia pilota) jest zwykle kosztem przypisanym do obsługi całej grupy i całego programu, a nie kosztem "na jednego uczestnika" wprost. W praktyce taki koszt rozkłada się potem w kalkulacji na uczestników, ale jego charakter źródłowy jest stały.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo najczęściej mają charakter zmienny:
- "wyżywienia" – koszt posiłków jest zazwyczaj liczony od osoby i liczby świadczeń (np. liczby obiadów), więc rośnie wraz z liczbą uczestników.
- "biletów wstępu" – bilety do atrakcji turystycznych najczęściej kupuje się dla konkretnej liczby osób, więc jest to klasyczny koszt per capita.
- "imprez fakultatywnych" – są opcjonalne i zależą od decyzji uczestników, a więc nie stanowią typowego kosztu stałego całej imprezy (mogą być rozliczane tylko dla chętnych).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli masz wątpliwość, zadaj sobie pytanie "czy ta pozycja zwiększy się, gdy do grupy dołączą kolejne osoby?". Jeśli tak – to zwykle koszt zmienny. Jeśli nie (albo zmienia się dopiero skokowo) – częściej koszt stały.
