W drugim roku życia (około 12–24 miesiące) dziecko intensywnie rozwija motorykę małą, czyli precyzyjne ruchy dłoni i palców oraz koordynację wzrokowo-ruchową. Na tym etapie typowe są: coraz sprawniejszy chwyt palcami (w tym chwyt szczypkowy), kontrola siły nacisku, współpraca obu rąk i celowe manipulowanie przedmiotami.
Odpowiedź "piramidkę PIKO" należy rozumieć jako piramidkę/układankę do nakładania elementów (np. krążków) na trzpień. Taka zabawka jednocześnie wymusza kilka kluczowych umiejętności: trafienie otworem w trzpień, utrzymanie stabilnej pozycji jedną ręką, precyzyjne prowadzenie drugiej ręki oraz stopniowe rozpoznawanie różnic wielkości i kolejności. Dzięki temu jest bardzo trafnym narzędziem do kształtowania manipulacji.
Dlaczego pozostałe propozycje są mniej właściwe?
- "plastikową grzechotkę" – wspiera głównie proste potrząsanie, chwyt całą dłonią i reakcję na dźwięk. Jest bardziej typowa dla młodszego wieku i nie stawia podobnych wymagań w zakresie precyzyjnego nakładania, dopasowania i planowania ruchu.
- "książeczki z obrazkami" – są świetne dla rozwoju mowy, uwagi i poznania; manipulacja ogranicza się zwykle do przewracania stron. Nie jest to narzędzie "najlepsze" do ćwiczeń precyzji i koordynacji ręka–oko w porównaniu z zabawkami konstrukcyjnymi.
- "obrazki do pary" – wymagają bardziej złożonych procesów poznawczych (kojarzenie, pamięć, reguła dopasowania), a komponent manipulacyjny bywa wtórny. Dla wielu dzieci w 2. roku życia zadanie może być rozwojowo zbyt trudne lub będzie ćwiczyć przede wszystkim poznanie, a nie celowo motorykę małą.
W praktyce opiekunki w żłobku wykorzystują piramidki do krótkich, powtarzalnych ćwiczeń: nakładanie elementów, zdejmowanie, układanie od największego do najmniejszego oraz zabawy w "kolejność". To wspiera późniejszą samodzielność dziecka, m.in. w jedzeniu sztućcami czy elementach ubierania.
