Plik PSD (Photoshop Document) jest typowym formatem projektowym: przechowuje warstwy, kanały, maski, efekty oraz inne informacje potrzebne w trakcie obróbki. Taka struktura jest bardzo wygodna w pracy fotografa/grafika, ale zwykle nie jest przeznaczona do bezpośredniego wgrywania do portali społecznościowych.
Do publikacji w internecie kluczowe są dwa cele: kompatybilność (serwis musi umieć odczytać plik) oraz rozsądny rozmiar (szybkie przesyłanie i ładowanie). Format JPEG spełnia te wymagania dla fotografii: jest powszechnie obsługiwany i oferuje skuteczną kompresję stratną, dzięki czemu pliki są znacznie mniejsze niż w formatach bezstratnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- RAW to format zapisu danych z matrycy aparatu (zależny od producenta) i służy do wywołania/obróbki, nie do publikacji. Portale społecznościowe z reguły nie przyjmują RAW ani nie wyświetlają go jako zdjęcia.
- TIFF bywa używany w druku i archiwizacji, często jest bezstratny i bardzo duży. To nie jest typowy format do publikowania w social media, gdzie preferuje się pliki lżejsze.
- DOCX jest formatem dokumentu tekstowego, a nie pliku obrazu, więc nie spełnia wymagań publikacji zdjęć.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy publikacji zdjęcia w sieci, najczęściej poprawną odpowiedzią będzie format typu JPEG (czasem także PNG w zależności od treści, np. grafiki z przezroczystością). Gdy wśród opcji pojawia się format biurowy (np. DOCX), zwykle jest to dystraktor sprawdzający rozróżnienie typów plików.
