Kleje kauczukowe są szeroko stosowane w technologiach łączenia materiałów w obuwnictwie i wyrobach skórzanych, ponieważ dają elastyczną spoinę odporną na zginanie. W praktyce wiele takich klejów ma postać roztworu polimeru (kauczuku) w rozpuszczalniku. Oznacza to, że medium, w którym "niesione" jest spoiwo, stanowi rozpuszczalnik organiczny.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Rozpuszczalnikowych." — mechanizm tworzenia spoiny polega m.in. na tym, że po naniesieniu kleju rozpuszczalnik odparowuje, a na powierzchni pozostaje warstwa spoiwa zdolna do wytworzenia przyczepności (adhezji) do podłoża. W wielu technologiach spotyka się też aplikację kontaktową: naniesienie na obie powierzchnie, odczekanie na odparowanie, a następnie połączenie i dociśnięcie.
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne do takiego kryterium podziału:
- "Emulsyjnych." — kleje emulsyjne są zwykle układami wodnymi (spoiwo w postaci cząstek rozproszonych), a nie roztworem w rozpuszczalniku organicznym; to inny typ medium i inny przebieg schnięcia.
- "Poliuretanowych." — to podział według rodzaju spoiwa chemicznego (PU), a pytanie dotyczy grupy wynikającej z postaci/medium. Klej może być poliuretanowy i jednocześnie rozpuszczalnikowy lub nie; nie jest to to samo kryterium.
- "Topliwych." — kleje topliwe (hot-melt) działają przez stopienie i ponowne zestalenie spoiwa, bez etapu odparowania rozpuszczalnika; to inny mechanizm wiązania.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać, że klasyfikacje klejów bywają prowadzone różnymi osiami (medium, sposób utwardzania, rodzaj spoiwa). Kluczem jest odczytanie, o jaką "grupę" chodzi w danym pytaniu.
