W instalacjach fotowoltaicznych spotyka się dwa podstawowe sposoby łączenia modułów lub całych stringów: szeregowo i równolegle. Połączenie szeregowe powoduje sumowanie napięć (prąd pozostaje na poziomie jednego stringu), natomiast połączenie równoległe powoduje sumowanie prądów (napięcie pozostaje takie jak dla pojedynczego stringu).
Aby wykonać połączenie równoległe, trzeba połączyć ze sobą przewody dodatnie kilku stringów oraz osobno przewody ujemne kilku stringów. W praktyce realizuje się to osprzętem, który ma jedno wejście i dwa wyjścia (lub odwrotnie), czyli rozgałęzia tor prądowy na dwie gałęzie. W systemach DC PV standardowo stosuje się do tego rozgałęźniki MC4 typu Y (trójniki), występujące w wersjach dopasowanych do biegunowości (odpowiednie męskie/żeńskie końcówki). To właśnie taki element umożliwia zrobienie rozdziału 1×2 lub zsumowania 2×1 bez zmiany standardu złącz.
Odpowiedzi pozostałe są typowymi elementami PV, ale nie służą do równoległego łączenia stringów:
- Standardowa para złączy MC4 (wtyk i gniazdo) służy do wykonywania połączeń liniowych przewód–przewód, najczęściej w ramach połączeń szeregowych modułów lub łączenia odcinków okablowania. Nie tworzy rozgałęzienia, więc nie rozwiązuje problemu połączenia równoległego.
- Gniazdo bezpiecznikowe / bezpiecznik w obudowie z końcówkami MC4 jest elementem zabezpieczenia stringu, a nie rozgałęzienia. Może być stosowane w torze DC dla ochrony, ale nadal jest połączeniem "w linii".
- Przewód przedłużający z końcówkami MC4 służy do wydłużania połączeń i uporządkowania tras kablowych. Również nie zapewnia rozgałęzienia 1×2 ani sumowania 2×1.
W praktyce montażowej warto pamiętać, że po połączeniu równoległym rośnie prąd w przewodzie wspólnym, więc trzeba poprawnie dobrać przekroje przewodów i osprzęt oraz rozważyć wymagane zabezpieczenia stringów. Egzaminacyjnie najprościej rozpoznać rozwiązanie równoległe po "kształcie" i funkcji: trójnik/Y = równolegle, a para MC4 = połączenie liniowe.
