W diagnostyce łożysk tocznych poszukuje się symptomów pogarszania stanu technicznego, czyli wielkości, które zmieniają się w sposób charakterystyczny dla zużycia, niewłaściwego smarowania, zanieczyszczeń lub uszkodzeń bieżni i elementów tocznych.
Drgania są jedną z podstawowych metod: uszkodzenia łożysk często powodują wzrost poziomu drgań oraz pojawienie się składowych o częstotliwościach związanych z geometrią łożyska. Dlatego pomiary drgań i ich analiza (np. w dziedzinie czasu i częstotliwości) są standardem w utrzymaniu ruchu.
Szumy/hałas również stanowią ważny symptom. Zmiana charakteru dźwięku (tarcie, "chrobotanie", narastający szum) może wskazywać na zużycie, brak smaru lub zanieczyszczenia. Pomiary akustyczne lub ocena słuchowa (w prostych przeglądach) bywają stosowane jako szybka diagnostyka.
Temperatura węzła łożyskowego jest kolejnym czytelnym wskaźnikiem: zwiększone opory ruchu (np. przez uszkodzenie lub niewłaściwe smarowanie) często prowadzą do podwyższenia temperatury obudowy/łożyska. Stąd pomiar temperatury (czujniki, pirometry, termowizja) jest zaliczany do metod oceny stanu.
Prędkość natomiast jest przede wszystkim parametrem eksploatacyjnym (warunkiem pracy) — jej pomiar mówi, jak szybko obraca się wał, ale nie jest bezpośrednim symptomem stanu łożyska. W praktyce prędkość bywa mierzona, aby poprawnie zinterpretować wyniki diagnostyki (np. przeliczyć częstotliwości w analizie drgań), jednak sam "pomiar prędkości" nie stanowi typowej metody oceny zużycia łożyska.
Dlatego poprawna odpowiedź to prędkości, a pozostałe opcje (szumy, drgania, temperatura) to klasyczne symptomy wykorzystywane w monitorowaniu stanu łożysk.
