W spalarni odpadów techniki ograniczania emisji dzieli się często na pierwotne i wtórne.
Metody pierwotne działają w samym procesie technologicznym spalania ("in-process"). Polegają na takim prowadzeniu i kontroli spalania, aby już na etapie powstawania zanieczyszczeń wytworzyć ich mniej. Dlatego poprawna jest odpowiedź: "ingerencję w proces technologiczny i kontrolę procesu spalania". W praktyce oznacza to m.in. stabilizację warunków spalania, odpowiedni dobór i regulację dopływu powietrza, utrzymanie wymaganych parametrów pracy oraz nadzór nad przebiegiem procesu.
Pozostałe odpowiedzi opisują typowe metody wtórne, czyli instalacje oczyszczania spalin, działające "po" komorze spalania:
- "system redukcji tlenków azotu" – w zależności od rozwiązania może obejmować techniki realizowane na spalinach (np. reagenty i układy redukcji), więc nie jest to ogólna definicja metody pierwotnej. W tym ujęciu to raczej element oczyszczania/obróbki spalin.
- "układ usuwania gazów kwaśnych" – dotyczy neutralizacji zanieczyszczeń takich jak kwaśne składniki spalin w dedykowanych absorberach/reaktorach. To klasyczny etap oczyszczania spalin, a nie sterowanie samym spalaniem.
- "system odpylania spalin" – służy usuwaniu pyłu ze spalin (filtry, odpylacze). Również jest to metoda wtórna, bo działa na strumieniu spalin po wytworzeniu zanieczyszczeń.
Na egzaminie kluczowe jest pytanie: gdzie działa dana technika. Jeśli w komorze spalania i poprzez parametry procesu – to metoda pierwotna. Jeśli w urządzeniach do oczyszczania spalin za kotłem/komorą – to metoda wtórna.