Nawiertak jest narzędziem osiowym (obrotowym) używanym do wykonywania nakiełków, czyli stożkowych zagłębień centrujących. Żeby pracował poprawnie, musi być współosiowo ustawiony względem osi wrzeciona oraz pewnie zamocowany – w praktyce realizuje się to przez oprawki przeznaczone do narzędzi o chwycie walcowym, najczęściej w formie uchwytu wiertarskiego lub oprawki tulejowej.
Na ilustracji oprawka A ma cechy uchwytu wiertarskiego na chwycie VDI (widoczna głowica o typowej budowie do zacisku narzędzia osiowego). Taki typ oprawki umożliwia szybkie i pewne zamocowanie nawiertaka oraz ograniczenie bicia narzędzia, co bezpośrednio wpływa na jakość wykonania nakiełka i trwałość narzędzia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- B – konstrukcja bloku z dużym otworem i śrubami zaciskowymi jest typowa dla oprawek przeznaczonych do innych narzędzi (np. elementów wytaczających) i nie odpowiada klasycznemu mocowaniu nawiertaka w uchwycie wiertarskim.
- C – blok z mniejszym otworem centralnym sugeruje oprawkę specjalną/tulejową o innym przeznaczeniu; bez cech uchwytu wiertarskiego nie jest to najbardziej właściwy wybór do standardowego nawiertaka.
- D – prostokątne gniazdo i listwa dociskowa wskazują na oprawkę do narzędzi statycznych, takich jak noże tokarskie o przekroju kwadratowym/prostokątnym; nie służy ona do mocowania narzędzi osiowych.
Wskazówka egzaminacyjna: przy doborze oprawki najpierw określ, czy narzędzie jest osiowe (obraca się jak wiertło/nawiertak) czy statyczne (nóż). Dla narzędzi osiowych szukaj rozwiązań z uchwytem (szczęki/tuleja), które gwarantują współosiowość.
