Żeliwo sferoidalne (nodularne) uzyskuje się w dwóch rozróżnianych zabiegach pozapiecowych: sferoidyzacji oraz modyfikacji (inokulacji). To rozróżnienie jest kluczowe, bo każdy etap ma inny cel i inne typowe dodatki.
Modyfikacja w kadzi służy poprawie i ustabilizowaniu mikrostruktury już "usferoidyzowanego" żeliwa: zwiększa liczbę wydzieleń grafitu, poprawia jego równomierność, ogranicza skłonność do tworzenia struktur niepożądanych (np. węglików) i w efekcie podnosi własności mechaniczne oraz powtarzalność jakości odlewów. Najczęściej stosowanym dodatkiem modyfikującym jest żelazo-krzem (FeSi), dlatego poprawna odpowiedź to: żelazo-krzem.
- Żelazo-krzem (FeSi) – pełni rolę typowego inokulantu/modyfikatora: krzem sprzyja stabilizacji grafitu kulistego, poprawia strukturę i wspiera uzyskanie wymaganych własności.
- Żelazo-wanad – wanad bywa kojarzony z dodatkami stopowymi wpływającymi na strukturę, ale nie jest standardowym dodatkiem do modyfikacji żeliwa sferoidalnego w kadzi w sensie inokulacji grafitu.
- Żelazo-aluminium – aluminium ma inne funkcje metalurgiczne (np. silne odtlenianie), jednak nie jest typowym modyfikatorem grafitu w żeliwie sferoidalnym w etapie modyfikacji kadziowej.
- Żelazo-wapń – związki wapnia mogą pojawiać się w innych zabiegach (np. odtlenianie/odsiarczanie w wybranych technologiach), ale nie stanowią standardowej odpowiedzi na pytanie o modyfikację żeliwa sferoidalnego w kadzi.
W praktyce egzaminacyjnej najczęstszą pułapką jest pomylenie modyfikacji z sferoidyzacją: magnez odpowiada za zmianę kształtu grafitu na kulisty (sferoidyzacja), natomiast FeSi odpowiada za modyfikację/inokulację, czyli "dopracowanie" i stabilizację struktury grafitu oraz właściwości odlewu.
