Intarsja to dekoracja powierzchni (np. blatu stołu) wykonywana z cienkich elementów drewna o różnych barwach i usłojeniu. Elementy te tworzą wzór i stanowią warstwę licową/ozdobną, a nie element konstrukcyjny.
Jeżeli uszkodzony jest fragment intarsji (ubytek wzoru), naprawa polega na odtworzeniu brakującego elementu z materiału o zbliżonej grubości, wyglądzie i zachowaniu podczas klejenia oraz obróbki wykańczającej. Taką funkcję spełnia okleina (cienka warstwa drewna stosowana do oklejania i wykonywania dekoracyjnych licówek), ponieważ pozwala dobrać rysunek, kierunek włókien i kolor tak, aby naprawa była możliwie niewidoczna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Obłóg – jest również materiałem drewnianym, ale w praktyce bywa rozumiany jako grubsza i bardziej "konstrukcyjna" odmiana licówki niż typowa okleina; w kontekście naprawy drobnych fragmentów intarsji kluczowa jest cienka, dekoracyjna warstwa dopasowana do wzoru. W pytaniu oczekiwana jest odpowiedź odpowiadająca typowemu materiałowi do uzupełnień dekoracyjnych.
- Sklejka – to materiał warstwowy o zdecydowanie większej grubości i innej budowie (warstwy krzyżowe). Nie nadaje się do punktowego uzupełniania wzoru intarsji w warstwie licowej, bo zaburzałaby poziom powierzchni i wygląd.
- Folia PCV – jest tworzywem sztucznym, stosowanym m.in. jako okleina syntetyczna na płytach meblowych, ale nie odpowiada charakterowi intarsji drewnianej. Różni się sposobem obróbki, starzenia i wykończenia, przez co naprawa byłaby niezgodna materiałowo i estetycznie.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o intarsji myśl o cienkich elementach drewna dopasowywanych wizualnie; odpowiedzi "konstrukcyjne" (sklejka) lub "syntetyczne" (PCV) zwykle są dystraktorami.
