Ubytki w żelbetowym filarze mostowym są naprawą elementu betonowego pracującego w środowisku zewnętrznym (zmienne temperatury, wilgoć, możliwe oddziaływania wody i soli). W takiej sytuacji materiał naprawczy powinien być kompatybilny z betonem (pod względem przyczepności, skurczu, modułu sprężystości i odporności środowiskowej) oraz zapewniać odpowiednią trwałość.
Odpowiedź "zaprawy polimerowo-cementowej" jest właściwa, ponieważ tego typu zaprawy są powszechnie stosowane jako zaprawy naprawcze do uzupełniania ubytków betonu. Dodatek polimerów poprawia urabialność, przyczepność do podłoża, ogranicza przepuszczalność i może zwiększać odporność na czynniki atmosferyczne, co jest istotne na obiekcie mostowym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "żywicy epoksydowej" – żywice epoksydowe mają ważne zastosowania w naprawach, ale zwykle w innych zadaniach: klejenie, wykonywanie warstw ochronnych, wypełnianie i sklejanie rys metodą iniekcji lub jako składnik systemu. Jako samodzielny materiał do typowego uzupełniania ubytku żelbetu nie jest rozwiązaniem podstawowym i może powodować problemy z kompatybilnością (np. różnice w odkształcalności i pracy z podłożem).
- "zaprawy gipsowo-wapiennej" – to zaprawa typowo wykończeniowa do wnętrz, wrażliwa na długotrwałe zawilgocenie i czynniki atmosferyczne. Nie jest przeznaczona do napraw konstrukcji żelbetowych pracujących na zewnątrz ani do przenoszenia obciążeń i oddziaływań środowiskowych charakterystycznych dla filara mostowego.
- "emulsji asfaltowej" – emulsje asfaltowe stosuje się w robotach drogowych i izolacyjnych, a nie jako materiał do odtwarzania objętości betonu. Nie zapewniają parametrów mechanicznych i przyczepności wymaganych dla trwałej naprawy ubytku w żelbecie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "ubytek żelbetu/betonu", domyślnie rozważaj zaprawy naprawcze (cementowe lub polimerowo-cementowe). Żywice kojarz raczej z naprawą rys (iniekcje) i klejeniem niż z typowym uzupełnianiem ubytków.
