Warunek "kabel ułożony bez zapasu" oznacza, że po uszkodzeniu (np. przecięciu podczas prac ziemnych) końce kabla nie dadzą się dosunąć do siebie tak, aby wykonać jedno połączenie w jednym miejscu. Brakuje fizycznej długości na uformowanie połączenia i zachowanie wymaganych odstępów oraz warstw (izolacja, ekran/powłoka, uszczelnienie).
W takiej sytuacji typowym rozwiązaniem jest wykonanie wstawki kablowej: dobiera się odcinek kabla o odpowiednich parametrach i wstawia między dwa "ucięte" końce. To powoduje konieczność wykonania dwóch połączeń przelotowych, a więc użycia dwóch muf kablowych oraz odcinka kabla.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "mufy rozgałęźnej i odcinka kabla" – mufa rozgałęźna służy do wykonania odgałęzienia (rozgałęzienia toru), a nie do prostego odtworzenia ciągłości uszkodzonego odcinka w linii przelotowej. W pytaniu nie ma potrzeby tworzenia odgałęzienia.
- "odcinka kabla i zgrzewarki" – samo narzędzie nie stanowi kompletnego osprzętu do wykonania bezpiecznego, izolowanego i szczelnego połączenia w ziemi. Kluczowe jest zastosowanie odpowiednich muf (technologia wykonania zależy od systemu, ale mufa jest elementem koniecznym).
- "odcinka kabla zakończonego głowicami" – głowice kablowe to osprzęt zakończeniowy (do zakończeń/wyprowadzeń), a nie do łączenia dwóch odcinków kabla w trasie w wykopie. Wstawka z głowicami nie zastępuje muf przelotowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się brak zapasu długości, najczęściej oznacza to konieczność "wstawienia" fragmentu i wykonania dwóch połączeń, czyli dwóch muf.
