Przy nastawianiu miana kwasu solnego przygotowuje się odważkę substancji wzorcowej (tu: węglanu sodu) o masie około 400 mg, czyli 0,400 g. Kluczowe jest, aby błąd ważenia nie zdominował niepewności całej standaryzacji, bo masa odważki wchodzi bezpośrednio do obliczeń ilości substancji.
Odpowiedź "0,001 g" oznacza wagę o rozdzielczości 1 mg. Dla masy 0,400 g taka działka pozwala na odczyt z dokładnością rzędu tysięcznych części grama, co daje typowo mały błąd względny (rzędu promili), akceptowalny w analizie miareczkowej prowadzonej z użyciem substancji wzorcowej.
Pozostałe propozycje są zbyt "grube" jak na odważkę kilkuset miligramów:
- "0,1 g" – przy 0,400 g błąd odczytu rzędu dziesiątych części grama byłby katastrofalny: masa mogłaby różnić się o dużą część odważki, a wynik miana byłby niewiarygodny.
- "0,01 g" – działka 10 mg nadal jest zbyt mała precyzja jak na przygotowanie wzorca do standaryzacji; 10 mg względem 400 mg to zauważalny ułamek masy i istotnie pogorszy powtarzalność oraz niepewność.
- "1 g" – w praktyce nie nadaje się do odmierzania setek miligramów, bo nie pozwala wiarygodnie odczytać tak małej masy.
W praktyce laboratoryjnej dobór wagi opiera się na zasadzie: im mniejsza odważka, tym mniejsza musi być działka odczytu. Dla odważek rzędu setek miligramów stosuje się więc wagę analityczną (lub co najmniej wagę o rozdzielczości 0,001 g), aby uzyskać stabilny i porównywalny wynik nastawiania miana.