KWALIFIKACJA CHM3 - STYCZEŃ 2021

PYTANIE NR 13.
Do nastawienia miana kwasu solnego należy przygotować odważkę węglanu sodu o masie około 400 mg. O jakiej dokładności wagę należy zastosować do odważenia węglanu sodu?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby odważyć ok. 400 mg (0,400 g) węglanu sodu do nastawiania miana, potrzebna jest waga o rozdzielczości pozwalającej odczytać tysięczne części grama. Działka 0,001 g daje sensowny błąd względny dla takiej masy, a 0,01 g i 0,1 g są zbyt mało dokładne.

Pełne wyjaśnienie:

Przy nastawianiu miana kwasu solnego przygotowuje się odważkę substancji wzorcowej (tu: węglanu sodu) o masie około 400 mg, czyli 0,400 g. Kluczowe jest, aby błąd ważenia nie zdominował niepewności całej standaryzacji, bo masa odważki wchodzi bezpośrednio do obliczeń ilości substancji.

Odpowiedź "0,001 g" oznacza wagę o rozdzielczości 1 mg. Dla masy 0,400 g taka działka pozwala na odczyt z dokładnością rzędu tysięcznych części grama, co daje typowo mały błąd względny (rzędu promili), akceptowalny w analizie miareczkowej prowadzonej z użyciem substancji wzorcowej.

Pozostałe propozycje są zbyt "grube" jak na odważkę kilkuset miligramów:

  • "0,1 g" – przy 0,400 g błąd odczytu rzędu dziesiątych części grama byłby katastrofalny: masa mogłaby różnić się o dużą część odważki, a wynik miana byłby niewiarygodny.
  • "0,01 g" – działka 10 mg nadal jest zbyt mała precyzja jak na przygotowanie wzorca do standaryzacji; 10 mg względem 400 mg to zauważalny ułamek masy i istotnie pogorszy powtarzalność oraz niepewność.
  • "1 g" – w praktyce nie nadaje się do odmierzania setek miligramów, bo nie pozwala wiarygodnie odczytać tak małej masy.

W praktyce laboratoryjnej dobór wagi opiera się na zasadzie: im mniejsza odważka, tym mniejsza musi być działka odczytu. Dla odważek rzędu setek miligramów stosuje się więc wagę analityczną (lub co najmniej wagę o rozdzielczości 0,001 g), aby uzyskać stabilny i porównywalny wynik nastawiania miana.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Nastawianie miana (standaryzacja) to wyznaczenie rzeczywistego stężenia roztworu HCl przez miareczkowanie substancji wzorcowej o znanej czystości. Dzięki temu roztwór może być używany w analizie ilościowej, a wynik nie zależy wyłącznie od teoretycznego przygotowania roztworu.
400 mg to 0,400 g, więc waga o działce 0,001 g (1 mg) pozwala odczytać masę z dokładnością wystarczającą, aby błąd ważenia był mały w porównaniu z masą odważki. Przy gorszej działce (0,01 g lub 0,1 g) błąd staje się zbyt duży i zaniża jakość nastawienia miana.
Przeliczenie jest proste: 1000 mg = 1 g. Dzielisz więc 400 przez 1000 i otrzymujesz 0,400 g. Na egzaminie warto pamiętać, że mg to tysięczna część grama, co pomaga dobrać właściwą rozdzielczość wagi.
Dla odważki około 0,400 g waga 0,01 g daje krok 10 mg, co może znacząco pogorszyć błąd względny ważenia i niepewność wyznaczonego miana. W analizie miareczkowej, gdy zależy Ci na wiarygodnym mianie, zwykle wymaga się dokładniejszego ważenia, np. 0,001 g.
Najczęściej myli się jednostki (mg z g), przez co wybiera się zbyt "grubą" wagę. Innym błędem jest traktowanie rozdzielczości wagi jako mało ważnej, mimo że masa odważki wchodzi bezpośrednio do obliczeń. Częsty jest też automatyzm: dobór "na oko" bez oceny błędu względnego.
Zwykle chodzi o rozdzielczość (działkę odczytu) 0,001 g, czyli możliwość wskazania masy z krokiem 1 mg. Taka rozdzielczość pozwala lepiej kontrolować błąd ważenia przy małych masach. W praktyce wynik ważenia zależy też od powtarzalności i warunków (drgania, przeciągi).
Wagę techniczną stosuje się, gdy odważane masy są większe, a wymagana niepewność mniejsza (np. dozowanie surowca do procesu, przygotowanie mieszanin roboczych). Do analiz ilościowych i standaryzacji, zwłaszcza przy odważkach setek miligramów, częściej potrzebna jest waga analityczna o małej działce.
Dobór opiera się na wymaganej niepewności: działka wagi musi być na tyle mała, aby błąd ważenia był pomijalny względem masy odważki. Dla odważek rzędu 0,1–1,0 g typowym wyborem jest waga 0,001 g. Dodatkowo uwzględnia się procedurę, wymagania jakościowe i walidację metody.
W analizie miareczkowej wybiera się substancje wzorcowe, które są stabilne, dostępne w wysokiej czystości i dają przewidywalną reakcję stechiometryczną. Węglan sodu spełnia te cechy w wielu ćwiczeniach i procedurach. Dzięki temu masa odważki może być wiarygodną podstawą do wyznaczania miana roztworu.
Najpierw zamień mg na g i oceń rząd wielkości (tu: 0,400 g). Potem wybierz działkę wagi tak, aby była dużo mniejsza od masy odważki (dla setek mg zwykle 0,001 g). Odrzucaj opcje typu 0,1 g i 1 g, bo są typowe dla dużych mas i dozowania, nie dla standaryzacji.
info

Około 49% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Według specjalistów z branży: "Aby odważyć ok. 400 mg (0,400 g) węglanu sodu do nastawiania miana, potrzebna jest waga o rozdzielczości pozwalającej odczytać tysięczne części grama."

Źródła:

  • Mendham J., Denney R.C., Barnes J.D., Thomas M.J.K.: "Vogel's Textbook of Quantitative Chemical Analysis", 6th edition, rozdziały: miareczkowanie i przygotowanie roztworów mianowanych (quantitative analysis / titration / standard solutions).
  • Eurachem: "Quantifying Uncertainty in Analytical Measurement", sekcje o wkładzie ważenia do niepewności wyniku, https://www.eurachem.org/index.php/publications/guides/quam (dostęp: 2026-03-01).
  • Skoog D.A., West D.M., Holler F.J., Crouch S.R.: "Fundamentals of Analytical Chemistry", zagadnienia: przygotowanie roztworów, ważenie analityczne i źródła błędów w analizie ilościowej.

Materiały:

  • Podręcznik z analizy ilościowej (miareczkowanie, standaryzacja roztworów)
  • Instrukcje laboratoryjne dotyczące przygotowania roztworów mianowanych
  • Materiały o niepewności pomiaru w chemii analitycznej (Eurachem)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego