Postęp dobowy ściany (Pd) opisuje, o ile (w sensie długości wzdłuż kierunku wybierania) przesuwa się front eksploatacji w ciągu doby. W ujęciu organizacyjno‑technologicznym taki postęp wynika z tego, ile razy w ciągu doby uda się wykonać cykl roboczy oraz jaki "przyrost postępu" daje pojedynczy cykl.
Wzór Pd = ic · z jest spójny z tą logiką:
- ic reprezentuje miarę przyrostu postępu przypadającego na cykl (albo równoważną wielkość intensywności/częstości cyklu zinterpretowaną tak, by po przemnożeniu przez liczbę cykli dać postęp dobowy),
- z to liczba cykli wykonanych w ciągu doby.
Iloczyn daje więc dobową sumę przyrostów postępu. Taki zapis jest typowy dla wskaźników "na dobę", które buduje się przez przemnożenie wielkości "na cykl" przez liczbę cykli.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z punktu widzenia sensu wielkości i kompletności zależności:
- Pd = ic · z · L błędnie wprowadza długość L. Dodanie parametru geometrycznego zmieniałoby charakter wielkości (mogłoby sugerować przejście na wielkości powierzchniowe/objętościowe), a pytanie dotyczy postępu liniowego.
- Pd = z · L pomija wielkość związaną z przyrostem na cykl. Sama liczba cykli i długość nie opisują, jaki jest postęp przypadający na cykl.
- Pd = ic · H · L łączy intensywność/cykl z wysokością i długością, co ponownie sugeruje mieszanie postępu z geometrią ściany. W zadaniu o postępie dobowym takie człony nie są wymagane.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści widzisz "postęp" (w metrach na dobę), najpierw myśl o zależności: "ile na cykl" × "ile cykli". Człony typu L i H zwykle pojawiają się dopiero przy obliczeniach powierzchni, objętości lub urobku, a nie samego postępu.
