W katalogach KNR (Katalogach Nakładów Rzeczowych) nakłady robocizny, materiałów i sprzętu są zestawione w postaci tablic. W obrębie jednej tablicy występują zwykle kolumny, które odpowiadają różnym wariantom tej samej roboty (najczęściej są to różne zakresy wymiarów elementu, różne warunki wykonania albo odmienne rozwiązania technologiczne). Dlatego, aby poprawnie obliczyć robociznę, nie wystarczy znać numer KNR i numer tablicy — trzeba jeszcze dobrać właściwą kolumnę.
W tym zadaniu podano element: podciąg żelbetowy oraz jego wymiary: wysokość 60 cm, szerokość 40 cm i długość 250 cm. W praktyce kosztorysowej taki zapis jest sygnałem, że w tablicy należy odszukać kryterium przyporządkowania (np. przedziały wysokości/szerokości/przekroju albo inne cechy opisane w nagłówku tablicy) i sprawdzić, do którego wariantu pasuje opisany podciąg. Następnie nakład robocizny odczytuje się z właściwej kolumny i stosuje w kalkulacji (z uwzględnieniem jednostki obmiarowej, którą przyjmuje dana tablica).
Odpowiedź "01" jest poprawna, ponieważ w KNR 2-02, tablicy 0210, wariant odpowiadający podanym wymiarom elementu przypisany jest właśnie do tej kolumny. Pozostałe propozycje ("02", "03", "06") dotyczą innych wariantów ujętych w tablicy, więc ich użycie prowadziłoby do przyjęcia nakładów robocizny nieadekwatnych do wskazanego podciągu.
Na co uważać na egzaminie?
- Najpierw identyfikuj, czy tablica dotyczy dokładnie tej roboty, którą liczysz (ten sam typ elementu i ten sam rodzaj robót).
- Kolumnę dobieraj według kryterium z nagłówka tablicy, a nie "z przyzwyczajenia" lub na podstawie tylko jednego wymiaru.
- Pamiętaj, że w praktyce spotyka się różne wydania i opracowania KNR — na egzaminie obowiązuje to, które jest przyjęte w zadaniu.
