W laboratorium (także w kontroli jakości w przemyśle spożywczym) dobór naczynia zależy od tego, czy ważniejsza jest dokładność pomiaru, czy tylko wygoda przelania i zmieszania cieczy. Objętość 2 cm³ to równoważnie 2 mL – jest to mała ilość, przy której błąd wynikający z użycia niemiarowego naczynia mógłby istotnie zniekształcić wynik analizy.
Dlaczego poprawna jest pipeta?
Pipeta (szczególnie pipeta miarowa lub automatyczna) jest przeznaczona do odmierzania i przenoszenia określonych, małych objętości z możliwie małą niepewnością. Ma wyraźną podziałkę lub jedną kreskę miarową i jest projektowana właśnie do precyzyjnego dozowania odczynników.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Zlewka – jest wygodna do przygotowania mieszanin, podgrzewania i przelewania, ale jej skala (jeśli jest) ma charakter orientacyjny. Dla 2 mL zlewka daje zbyt duży błąd.
- Probówka – służy do prowadzenia reakcji, przechowywania niewielkich porcji próbki lub ogrzewania małych ilości cieczy. Zasadniczo nie jest naczyniem miarowym do odmierzania objętości.
- Erlenmajerka (kolba stożkowa) – jest naczyniem do mieszania (np. w miareczkowaniu jako naczynie reakcyjne) i ograniczania rozchlapywania. Nie służy do dokładnego odmierzania 2 mL.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "odmierzyć" i jest to mała objętość, najczęściej właściwym wyborem jest szkło miarowe (pipeta, biureta, cylinder miarowy). Naczynia typu zlewka czy kolba stożkowa wybiera się, gdy ważniejsze jest mieszanie lub prowadzenie reakcji niż precyzyjny pomiar.
