W obrocie substancjami i mieszaninami niebezpiecznymi kluczowe znaczenie ma przekazanie odbiorcy rzetelnej informacji o zagrożeniach i zasadach bezpiecznego postępowania. Tę rolę spełnia karta charakterystyki produktu (SDS). Jest ona praktycznym "instruktażem bezpieczeństwa" dla użytkownika: opisuje m.in. identyfikację zagrożeń, wymagane środki ochrony indywidualnej, zasady magazynowania, postępowanie w razie pożaru lub wycieku, pierwszą pomoc oraz informacje transportowe.
Dlatego odpowiedź "kartę charakterystyki produktu" jest właściwa: to dokument, który umożliwia odbiorcy bezpieczne przyjęcie, składowanie i stosowanie produktu oraz właściwą reakcję na zdarzenia awaryjne.
Pozostałe propozycje nie spełniają tego celu:
- "dane technologiczne procesu produkcji" dotyczą sposobu wytwarzania w zakładzie. Mogą zawierać informacje poufne, a przede wszystkim nie są standardowym dokumentem do komunikowania zagrożeń w łańcuchu dostaw.
- "zestawienie wyników badań kontroli jakości użytych surowców" opisuje jakość wejściowych materiałów i zgodność z wymaganiami produkcyjnymi. To dokument przydatny wewnętrznie, ale nie zastępuje informacji o zagrożeniach i środkach ostrożności dla użytkownika końcowego.
- "karty charakterystyki wszystkich surowców użytych do produkcji" to typowy błąd "im więcej tym lepiej". Odbiorca potrzebuje informacji o zagrożeniach produktu dostarczanego, a nie pełnego pakietu SDS surowców, które mogły zostać zużyte lub nie występować w produkcie w takiej formie, jak w surowcu.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: gdy pytanie dotyczy dokumentów do wysyłki/dostawy produktu niebezpiecznego, najczęściej chodzi o kartę charakterystyki (a nie o dokumenty technologiczne czy jakościowe z produkcji).
