Prawidłowe oznakowanie leku recepturowego ma dwa cele: bezpieczeństwo i czytelność instrukcji dla pacjenta. Dlatego do opakowania dołącza się zarówno sygnaturę koloru, jak i odpowiednią etykietę pomocniczą.
Odpowiedź "białego i etykietę Zmieszać przed użyciem." jest właściwa, gdy z recepty wynika, że sporządzony preparat może rozwarstwiać się lub zawiera fazę, która z czasem opada. W takich przypadkach pacjent powinien przed podaniem wymieszać zawartość, żeby każda dawka miała podobne stężenie substancji leczniczej. Etykieta działa jak krótka, jednoznaczna instrukcja wykonania tej czynności.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "... etykietę Trucizna." – to komunikat o innym charakterze: dotyczy szczególnych ostrzeżeń związanych z toksycznością, a nie techniki przygotowania dawki przez pacjenta. Zastosowanie takiej etykiety bez uzasadnienia receptą wprowadzałoby w błąd i mogłoby niepotrzebnie przestraszyć pacjenta.
- Warianty z "pomarańczowego" przy tej samej etykiecie – wskazują na niezgodność doboru sygnatury z sytuacją wynikającą z recepty. W praktyce egzaminacyjnej sprawdza się, czy zdający dobiera spójny zestaw: kolor sygnatury oraz właściwą etykietę pomocniczą do postaci i sposobu stosowania.
Wskazówka do nauki: jeśli w recepturze pojawia się postać, która może się rozdzielać (np. osad, dwie fazy), to wśród etykiet pomocniczych szukaj instrukcji typu "Zmieszać/Wstrząsnąć przed użyciem" i dopiero potem dobieraj właściwą sygnaturę zgodnie z zasadami obowiązującymi w danym zestawie egzaminacyjnym.
