"Tlen rozpuszczony" to jeden z podstawowych wskaźników jakości wody, istotny m.in. dla oceny warunków życia organizmów wodnych oraz przebiegu procesów samooczyszczania. W praktyce laboratoryjnej do jego oznaczania stosuje się klasyczną metodę Winklera, zaliczaną do metod miareczkowych (jodometrycznych). Jej idea polega na przekształceniu tlenu rozpuszczonego w równoważną ilość związku, który następnie oznacza się miareczkowaniem, co pozwala wyznaczyć stężenie tlenu.
Odpowiedź "miareczkową Winklera" jest więc właściwa, bo wskazuje zarówno nazwę metody, jak i jej typ (miareczkowanie). To typowa wiedza wymagana w zawodzie technika ochrony środowiska przy realizacji badań i kontroli jakości wód.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "kolorymetryczną" – metody kolorymetryczne opierają się na ocenie barwy/pochłaniania światła przez roztwór po reakcji z odczynnikiem. Same w sobie nie są "domyślną" klasyczną metodą oznaczania tlenu rozpuszczonego, a w pytaniu chodzi o rozpoznanie typowej, standardowej procedury laboratoryjnej.
- "wagową" – metoda wagowa (grawimetryczna) polega na wytrąceniu i zważeniu osadu lub odparowaniu i ważeniu pozostałości. Taki mechanizm nie jest charakterystyczny dla rutynowego oznaczania tlenu rozpuszczonego w wodzie.
- "fotometrii płomieniowej" – fotometria płomieniowa jest techniką instrumentalną stosowaną głównie do oznaczania niektórych pierwiastków (np. metali alkalicznych i ziem alkalicznych). Nie służy typowo do oznaczania tlenu rozpuszczonego jako parametru jakości wody.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się tlen rozpuszczony i "metoda" bez dodatkowych warunków, najczęściej sprawdzana jest znajomość metody Winklera jako klasycznego oznaczenia miareczkowego.
