W płytach CD-Audio podstawową zawartością są ścieżki audio, ale w praktyce wydawniczej często potrzebne są także informacje opisowe: nazwa wykonawcy, tytuł albumu, tytuły utworów, czasem proste dane dodatkowe (np. podstawowe oznaczenia). Rozwiązaniem przeznaczonym właśnie do takiego celu jest CD-Text – mechanizm pozwalający zapisać na płycie tekstowe metadane, które kompatybilne odtwarzacze mogą odczytać i pokazać użytkownikowi.
Odpowiedź "CD Text." jest poprawna, ponieważ wskazuje nazwę tego rozszerzenia metadanych dla Audio CD (często spotyka się zapis z łącznikiem: CD-Text).
Pozostałe propozycje są mylące, bo odnoszą się do innych pojęć niż metadane w standardzie Audio CD:
- "mp3 CD." sugeruje płytę z plikami MP3 (czyli dysk z danymi), a nie klasyczną płytę CD-Audio. To inny sposób dystrybucji dźwięku i inny model metadanych.
- "CD Burn." opisuje czynność/proces nagrywania płyty (wypalanie), a nie standard zapisu informacji o wykonawcy i tytułach.
- "ISRC CD Code." nawiązuje do kodów ISRC, które służą do identyfikacji nagrań w obiegu wydawniczym/raportowym. To nie jest mechanizm przechowywania pełnych opisów albumu i tracklisty do wyświetlania w odtwarzaczu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy opisowych danych tekstowych na Audio CD, szukaj nazw kojarzących się wprost z tekstem/metadanymi płyty, a nie z kompresją plików, procesem nagrywania czy kodami identyfikacyjnymi.
