Film powierzchniowy wody (często nazywany mikrowarstwą) to bardzo cienka warstwa na granicy faz woda–powietrze. W praktyce monitoringu środowiska może ona akumulować określone zanieczyszczenia, zwłaszcza te, które łatwo gromadzą się na powierzchni (np. część substancji hydrofobowych). Z tego powodu pobór próbki z filmu powierzchniowego wymaga narzędzia zaprojektowanego tak, aby pobierać materiał z samej powierzchni, a nie mieszać próbki z wodą z głębszej warstwy.
Odpowiedź "próbnik Garretta" odnosi się do przyrządu stosowanego właśnie do poboru próbek filmu powierzchniowego. Kluczowe jest tu dopasowanie sprzętu do tego, którą część środowiska badamy: powierzchnię wody, tonię wodną czy wody podziemne.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo wskazują sprzęt o innym przeznaczeniu:
- "piezometr" kojarzy się z instalacją/urządzeniem do obserwacji i pomiarów wód podziemnych, a nie do poboru filmu na powierzchni wód.
- "laska Egnera" jest narzędziem używanym w innych typach poboru/prac terenowych; nie jest typowym rozwiązaniem do zbierania mikrowarstwy na granicy woda–powietrze.
- "aspirator" w praktyce ochrony środowiska jest łączony głównie z poborem/transportem gazów lub zasysaniem w układach pomiarowych, a nie z selektywnym poborem cienkiej warstwy z powierzchni wody.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawia się "film powierzchniowy", szukaj przyrządu, który działa na zasadzie zebrania próbki z powierzchni, a nie urządzeń do wód podziemnych lub ogólnego zasysania.
