Przy wykonywaniu uzupełnień pośrednich typu inlay/onlay kluczowe jest uzyskanie wycisku o wysokiej dokładności odwzorowania detali (w tym okolicy brzeżnej przygotowania) oraz o dobrej stabilności wymiarowej do czasu wykonania modelu w pracowni.
Odpowiedź "silikonowe" jest poprawna, ponieważ masy silikonowe (elastomerowe) są powszechnie stosowane do wycisków w protetyce stałej. Charakteryzują się dobrą sprężystością, dokładnością odwzorowania i mniejszą podatnością na deformacje po wyjęciu z jamy ustnej w porównaniu z wieloma materiałami hydrofilnymi. Dzięki temu ułatwiają wykonanie precyzyjnego uzupełnienia, które ma prawidłowe przyleganie i kontakty.
Odpowiedź "alginatowe" jest nieprawidłowa, bo alginaty (hydrokoloidy nieodwracalne) częściej wykorzystuje się do wycisków orientacyjnych, diagnostycznych lub pod niektóre prace mniej wymagające pod względem dokładności. Ich ograniczeniem bywa gorsza stabilność wymiarowa i niższa precyzja w porównaniu z elastomerami, co utrudnia spełnienie wymagań dla inlay/onlay.
Odpowiedź "woskowe" jest nieprawidłowa, ponieważ woski w protetyce pełnią głównie rolę materiałów modelowych (np. do wykonywania wzorców), a nie typowych mas do pobierania wycisków roboczych pod uzupełnienia wykonywane pośrednio.
Odpowiedź "hydrokoloidalne" również jest nieprawidłowa w tym ujęciu: hydrokoloidy (odwracalne i nieodwracalne) są grupą materiałów wyciskowych, ale generalnie nie są kojarzone jako podstawowy wybór do najbardziej precyzyjnych wycisków pod uzupełnienia stałe. W praktyce klinicznej do takich prac preferuje się materiały elastomerowe.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się uzupełnienie pośrednie (inlay/onlay, korony, mosty), szukaj materiału wyciskowego kojarzonego z wysoką precyzją i stabilnością, czyli najczęściej elastomeru (np. silikon).
