W telefonie analogowym występują dwa różne "rodzaje kabli", które często są mylone, bo oba używają małych wtyków modularnych.
Przewód słuchawkowy (słuchawka–baza telefonu) musi przenieść sygnał z mikrofonu oraz do słuchawki, co w praktyce oznacza cztery tory (dwie pary). Z tego powodu stosuje się złącze modularne 4P4C, które w branżowym nazewnictwie handlowym jest bardzo często określane jako RJ-9 (spotyka się też nazwy RJ-10/RJ-22 dla bardzo podobnych zastosowań).
RJ-11 jest natomiast kojarzone z linią telefoniczną (połączenie telefon–gniazdo abonenckie/ściana). Linia analogowa wymaga zwykle tylko jednej pary (tip-ring), dlatego używa się złącza z rodziny 6P (np. 6P2C lub 6P4C), mimo że fizycznie bywa podobne do 4P4C.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "RJ-11" – typowy dla kabla linii, a nie dla kabla słuchawkowego; wybór tej opcji najczęściej wynika z nawyku nazywania każdego wtyku telefonicznego RJ-11.
- "RJ-12" – to wariant 6P6C (wszystkie styki), spotykany w niektórych rozwiązaniach wieloparowych, ale nie jest standardowym złączem przewodu słuchawkowego w aparacie analogowym.
- "RJ-45" – złącze 8P8C używane przede wszystkim w sieciach komputerowych Ethernet; nie pasuje do typowych gniazd słuchawkowych w telefonach.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze czytaj, co z czym łączysz. "Słuchawka z telefonem" oznacza tor słuchawkowy (4P4C/RJ-9), a "telefon z gniazdem" oznacza tor linii (zwykle RJ-11).
