W teorii czwórników rozróżnia się wielkości opisujące sam obiekt (zależne od jego struktury, parametrów elementów składowych i sposobu połączeń) oraz wielkości, które opisują zachowanie w konkretnym układzie pracy (z dołączonym źródłem i obciążeniem).
Odpowiedź "falowa" odnosi się do opisu zjawisk falowych w torze/układzie i jest traktowana jako cecha wynikająca z właściwości czwórnika jako elementu transmisyjnego. W tym ujęciu nie trzeba "dopinać" konkretnego obciążenia, aby zdefiniować samą wielkość – ma ona charakteryzować czwórnik jako taki.
Odpowiedź "wtrąceniowa" (insertion loss) jest typowo wielkością eksploatacyjną: opisuje, jak zmienia się poziom sygnału po włączeniu elementu w tor. Taki wynik zależy od tego, z jakim źródłem i z jakim obciążeniem element współpracuje; inny dobór impedancji może zmienić rozkład mocy i wskazania pomiaru, mimo że sam czwórnik się nie zmienił.
Odpowiedź "niedopasowania" wiąże się bezpośrednio z dopasowaniem impedancyjnym i odbiciami fali. Straty wynikające z niedopasowania są wrażliwe na impedancje po obu stronach czwórnika, a więc nie wynikają wyłącznie z jego wnętrza, lecz także z warunków zakończenia toru.
Odpowiedź "skuteczna" bywa potocznie rozumiana jako "efektywnie uzyskana w danym połączeniu/warunkach", co również sugeruje zależność od konfiguracji pomiaru i pracy układu, a nie tylko od struktury czwórnika.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "zależne jedynie od struktury wewnętrznej", szukaj parametrów obiektowych (własnych). Gdy mowa o "włączeniu do toru", "spadku po wtrąceniu" lub "dopasowaniu", zwykle pojawia się zależność od impedancji źródła/obciążenia.
