W rozdziale materiału sypkiego na frakcje ciężką, lekką i bardzo lekką kluczowe jest kryterium separacji: nie chodzi o wymiary (jak przy przesiewaniu), lecz o to, jak cząstki zachowują się w przepływie powietrza. Taką separację realizuje wialnia pneumatyczna (separacja aerodynamiczna/pneumatyczna). Regulując strumień powietrza, można wydzielić strumień czystszy (cięższy) oraz strumienie lżejszych domieszek (np. plewy, pył, lekkie resztki roślinne), często właśnie w postaci kilku frakcji.
Odpowiedź "wialnię pneumatyczną" jest poprawna, bo to urządzenie jest przeznaczone do rozdziału według masy pozornej, gęstości i oporu aerodynamicznego, co naturalnie prowadzi do wydzielenia frakcji od "ciężkiej" do "bardzo lekkiej".
Pozostałe propozycje dotyczą innych mechanizmów:
- "sita o oczkach różnej długości" – sita służą do sortowania głównie według wielkości (szerokości/grubości) cząstek. Mogą tworzyć kilka frakcji, ale jest to podział wymiarowy, a nie typowy podział na ciężką/lekką/bardzo lekką.
- "cyklon" – cyklon jest elementem instalacji odpylających; oddziela cząstki od powietrza siłą odśrodkową. Nie jest typową maszyną do klasycznego frakcjonowania materiału na trzy strumienie jakościowe w sensie czyszczenia ziarna.
- "tryjer" – tryjer rozdziela ziarno/domieszki według długości (np. ziarna połamane, nasiona chwastów o innej długości). To inne kryterium niż podział na frakcje ciężkie i lekkie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się podział na frakcje "ciężkie" i "lekkie", zwykle chodzi o separację w powietrzu (pneumatyczną), a gdy mowa o "oczku", "otworze" lub "wymiarze" – o sita, a przy "długości ziarna" – o tryjer.
