Stopień natłuszczenia skóry odnosi się do ilości sebum (łoju) obecnego na powierzchni naskórka. Do jego pomiaru wykorzystuje się sebumetr, który w praktyce gabinetowej pozwala obiektywnie porównać, czy skóra jest bardziej sucha, normalna, mieszana czy tłusta oraz jak reaguje na pielęgnację i zabiegi.
Odpowiedź "sebumetr." jest właściwa, ponieważ to urządzenie jest przeznaczone do pomiaru ilości/poziomu sebum, a więc dokładnie tego, o co pyta zadanie (natłuszczenie).
Pozostałe propozycje dotyczą innych parametrów biofizycznych skóry:
- "tewametr." – służy do oceny przeznaskórkowej utraty wody (TEWL). Jest to wskaźnik funkcji bariery naskórkowej i szczelności warstwy rogowej, a nie bezpośrednio natłuszczenia.
- "pehametr." – mierzy pH skóry. Odczyn kwasowy ma znaczenie m.in. dla mikrobiomu i funkcji ochronnych, ale sam pomiar pH nie jest pomiarem ilości sebum.
- "korneometr." – ocenia nawilżenie warstwy rogowej (zwykle pośrednio, metodą opartą o właściwości elektryczne). Nawilżenie i natłuszczenie często są mylone, ale to dwa różne parametry.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać proste skojarzenia: sebumetr–sebum, korneometr–corneum (warstwa rogowa) i nawilżenie, pehametr–pH, tewametr–TEWL. Takie rozróżnienie pomaga szybko eliminować odpowiedzi mylące, ale podobnie brzmiące.
