W instalacjach solarnych (kolektorach słonecznych) w obiegu roboczym często stosuje się mieszaninę wody i glikolu. Jej podstawową funkcją jest ochrona przed zamarzaniem w okresach niskich temperatur. Aby sprawdzić, czy płyn zapewnia wymaganą ochronę, w praktyce serwisowej ocenia się stężenie glikolu i odpowiadającą mu temperaturę krzepnięcia.
Odpowiedź "refraktometr." jest poprawna, ponieważ refraktometr mierzy współczynnik załamania światła roztworu, co pozwala określić jego stężenie. Wiele refraktometrów serwisowych ma skalę wyskalowaną bezpośrednio dla roztworów glikolu, dzięki czemu odczyt można interpretować jako poziom ochrony przeciwzamarzaniowej (temperaturę, przy której płyn zacznie krzepnąć).
Pozostałe przyrządy nie pasują do tego zastosowania:
- "decybelomierz." dotyczy akustyki i służy do pomiaru poziomu dźwięku (hałasu) w decybelach; nie pozwala ocenić właściwości cieczy ani jej temperatury krzepnięcia.
- "wilgotnościomierz." służy do pomiaru wilgotności (powietrza lub materiałów), a nie parametrów mieszaniny glikolowej w układzie solarnym.
- "glukometr." jest urządzeniem medycznym do pomiaru stężenia glukozy we krwi; mylące podobieństwo słów "glukometr" i "glikol" nie ma tu znaczenia metrologicznego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie dotyczy płynu solarnego i "temperatury zamarzania", zwykle chodzi o narzędzie używane do kontroli stężenia glikolu i odczytu ochrony przeciwmrozowej ze skali pomiarowej.
